Zongedroogde abrikozen uit Oost-Turkije
Op onze zoektocht naar biologische kwaliteitsproducten waarvoor de boeren een goede prijs en begeleiding krijgen, zijn we in 2002 naar Malatya in Oost-Turkije afgereisd. In de regio Malatya, bekend om de abrikozengaarden, had onze leverancier Good Food Foundation contact gelegd met een familie die biologische abrikozen kweekt. Deze boeren zijn onze vaste producent van gedroogde abrikozen geworden.
Malatya en gedroogde abrikozen zijn synoniem. De bergachtige provincie in Oost-Anatolië leeft van de steenvruchten. Het klimaat is er dan ook ideaal voor: strenge winters en snikhete zomers.
Good Food doet sinds 1985 zaken met drie broers die samen met hun zoons zo’n 6.500 abrikozenbomen onderhouden, verdeeld over 63 hectare grond. Brede populierenhagen omzomen de boomgaarden om te voorkomen dat eventuele bestrijdingsmiddelen van aangrenzende percelen op de abrikozenbomen komen. De boomgaarden zijn in het voorjaar een oase van rust. We zagen er bijzondere en kleurrijke vogels als de bijeneter, scharrelaar en hop.
De natuur de kans geven
Abrikozenbomen kunnen tot het 45e jaar rendabel vruchten dragen. In de niet-biologische sector gaat het er vaak om zo snel mogelijk een zo groot mogelijke oogst te scoren. Dat kan door de bomen niet of nauwelijks te snoeien, zodat er zo snel mogelijk vruchtdragende takken aan komen. Jonge bomen krijgen daardoor niet de kans goed te wortelen, raken snel overbelast, verliezen de balans en zijn dan al na twintig jaar aan vervanging toe.
Gelukkig gaan de bomen in de biologische teelt dubbel zo lang mee. Dit is vooral te danken aan een behoorlijke snoei als de bomen nog jong zijn. Ze geven dan weliswaar niet de maximaal haalbare oogst, maar groeien in elk geval evenwichtiger. Als de bomen 15 jaar oud zijn, komt er het maximum aan abrikozen vanaf. Als de oogst goed is tot wel 800 kilo verse abrikozen per boom. Daar blijft zo’n 200 kilo gedroogde abrikozen van over.
In oktober vers in huis
De oogsttijd begint eind juli en daarna is het tijd om de vruchten in de zon te drogen. Dat gebeurt op boven de grond gespannen doeken. De boeren halen er ook de pitten uit, waarna de abrikozen per vrachtwagen naar Izmir gaan. In een moderne fabriek die in handen is van de boeren uit Malatya worden de abrikozen door honderden vrouwenhanden gewassen en gesorteerd.
Tot slot vertrekken de abrikozen eind augustus in gekoelde containers, het kan dan in Turkije immers 40°C zijn, per schip naar Nederland. Je kunt dan vanaf oktober van de verse oogst genieten. Eet smakelijk!